• Home
  • /
  • Na nartach
  • /
  • Nauka jazdy na nartach dla dorosłych — siła lekcji indywidualnych.

Nauka jazdy na nartach dla dorosłych — siła lekcji indywidualnych.

Masz trzydzieści, czterdzieści, pięćdziesiąt, a może jak ja ponad sześćdziesiąt lat, zawsze chciałeś spróbować nart, ale głos w głowie szepce: „Może już za późno?” PRZESTAŃ. To nieprawda. We Francji uczy się ludzi jazdy na nartach w każdym wieku. Nawet tych, którzy przyznają się, że ostatnio najbardziej stroma trasa, jaką pokonali, to schody do piwnicy.

Kilka słów wyjaśnienia, po tym krótkim wstępie zasnawiasz się pewnie dlaczego będę opisywał szkolenie we Francji, a nie na przykład na Słowacji czy Polsce? Powód jest prosty, zaczynkiem do tego wpisu była rozmowa przeprowadzona przed laty z francuskim instruktorem narciarstwa. Siedzieliśmy z Francois przy winie i on opowiadał mi o francuskim systemie nauczania sztuki jazdy na dwóch deskach. Najważniejsze z tej lekcji jest: nie wiek, tylko głowa cię ogranicza! Jak pewnie już zauważyłeś jest to moje motto. Zatem do dzieła, zapraszam cię francuska lekcję narciarstwa dla początkujących.

Szkoły narciarskie we Francji: czerwone, błękitne i reszta menażerii.

We Francji jest dokładnie tak: wszyscy instruktorzy narciarstwa mają te same papiery — certyfikat z państwowego ośrodka szkolenia w Chamonix (ENSA). To znaczy, że niezależnie od tego, czy trafi ci się stareńka pani instruktorka z ESF, czy młody fighter z niezależnej szkoły, mają równe kwalifikacje. Wolna konkurencja, a Ty wygrywamy.

Główne drużyny na polu bitwy:

École du Ski Français (ESF) — wielka „mama” tego wszystkiego. Założona w 1937, liczy sobie 17 000 instruktorów w 220 szkołach. Instruktorzy noszą czerwone kombinezony, przez co wyglądają jak kolędnicy na stoku. ESF to gość, na którego możesz liczyć, bo wszędzie są. Ale bywa, że mają nadmiar chętnych.

École de Ski Internationale (ESI) — drugi gracz, mniej popularna, ale równie poważna. Około 2000 instruktorów, głównie w błękitnych strojach. Zwykle mniej ludzi, więcej czasu na twoje pierwsze upadki.

Inne szkoły (Oxygène, Évolution, UCPA)— dla tych, którzy lubią opcje mniejsze, bardziej niszowe.

Instruktorzy indywidualni — pracujący sami dla siebie, często z specjalizujący się w nowych trendach (wtedy, podczas naszej rozmowy freeride czy freestyle nie były tak powszechne jak dziś. Jeśli chcesz się nauczyć jazdy poza trasami, to są Twoi ludzie.

Lekcje grupowe czy sam na sam z instruktorem?

Tu przychodzi moment, w którym Twój portfel powoli się rozpala.

Lekcje zbiorowe:
– Tańsze. O wiele tańsze.
– Grupy są małe — zazwyczaj 6-8 osób.
– Instruktor mimo wszystko może rzucić Ci czasem słowo wsparcia.
– Ale będziesz dzielić uwagę instruktora.

Lekcje indywidualne:
– Droższe. Znacznie droższe.
– Cały czas instruktora dla Ciebie.
– Progres ZNACZNIE szybszy.
– Instruktor może skorygować każdy Twój błąd.
– Nie musisz się wstydzić upadków — wszyscy upadamy na początku, ale gdy jesteś sam, mniej osób patrzy.

Moja szczera opinia? Jeśli stać Cię na kilka godzin lekcji indywidualnej, weź je. Szczególnie jeśli jesteś dorosły i trochę Cię przerażają pierwsze kroki na tych dwóch śliskich deskach. To inwestycja, a nie wydatek. Będziesz zaś inwestować w siebie, a to zawsze się opłaca.

Ścieżka dorosłego początkującego: od terroru do triumfu.

Jeśli jesteś dorosły i nigdy nie stałeś na nartach, oto co czeka na twojej drodze ku triumfowi na dwóch deskach:

Dzień 1-2: Spędzisz na terenach dla początkujących – zazwyczaj nie będziesz potrzebował skipassu.
Najłagodniejsze, najbezpieczniejsze miejsca na ziemi. Tu się uczysz jak upadać bezpiecznie by na nartach nie upadać. Nauczysz się podstaw: jak ubrać buty narciarskie, jak nosić bezpiecznie narty, jak wpiąć buty we wiązania jak stanąć, jak się poruszać, jak zrobić to magiczne „pizza”* — czyli przycisnąć noski nart do siebie, tworząc trójkąt. Pizza hamuje. Nie zdradzę Ci teraz co pizza ma wspólnego z nartami we Francji, mało domyślnych zapraszam do słownika francusko polskiego, który znajdziesz na końcu artykułu.

Dzień 3-4: Pistes vertes — zielone trasy
To już będą prawdziwe stoki, ale ciągle bardzo łagodne — pochylenie zbliżone do zwykłej drogi górskiej. Tu się utrwala pizzę i pierwszy raz słyszysz słowo „derapage” — czyli kontrolowany poślizg, który hamuje. Będą chwile, gdy pomyślisz: „O, zaraz się zabiję.” A potem zauważysz, że NIE zabijesz się, bo pizza i derapaż pozwalają na kontrolowanie prędkości i zatrzymanie w dowolnej chwili.

Dzień 5-7: Pistes bleues — niebieskie trasy
Średnia trudność. Tu odczujesz już frajdę. Tu poczujesz, że robiłeś to całe życie. Sterowanie, prędkość, nawroty — wszystko będziesz już umiał. Po kilku dniach systematycznych lekcji powinieneś dać radę nawet najtrudniejszym partiom niebieskich tras, a jeśli jesteś orłem koordynacji to być może instruktor zaprosi Cię na czerwoną trasę. Pamiętaj, wino po jeździe Ty stawiasz.

Kluczowy fakt: Upadki będą, będzie ich może całkiem sporo przez pierwsze dwa dni. Zdradzę Ci słodką tajemnicę : wszyscy upadają. Instruktor upadał, o mnie nie wspominam, każdy sezon to kilka gleb. Nawet ten troglodyta, który wmawiał Ci, że nauczył się jazdy bez żądnego upadku, nadal jest troglodytą.

Podobnie wygląda program edukacji narciarskiej w innych krajach. Pamiętaj: oddaj swój czas w ręce profesjonalistów, to będzie procentować przez resztę Twej narciarskiej kariery.

Już kończąc dziękuję bardzo Francois i wszystkim instruktorkom i instruktorom narciarskim z którymi miałem okazję się spotkać podczas wyjazdów. Gdybym na początku „kariery” skorzystał z Waszych usług, to dziś byłbym zdecydowanie lepszym narciarzem i nie popełniam bym wciąż tych samych błędów.

I obiecany gdzieś tam w środku słownik:

Pizza we francuskim języku narciarskim to nic innego jak polski PŁÓG. dzioby razem i hamujemy.

Derapage (derapaż) to uślizg.

Masz dzieci? Masz wnuki? Chcesz je nauczyć jazdy na nartach? Wyślij je na GRUPOWE lekcje. Nie przez oszczędność, tylko dla ich dobra. Dlaczego? Odpowiedź znajdziesz w tym poście:

Dziecko na grupowej lekcji narciarskiej uczy się szybciej. Oto dlaczego.

Autor